close
تبلیغات در اینترنت
همه چیز راجب رفتار نابهنجار در کودکان اتیسم و کودکان دارای بیشینه اختلال زبان

چکیده با استفاده از گزارش والدین که برای آزمون این رفتارهای مشکل دار تدوین شده بود، فراوانی ،دوره، روابط بینی ، نابهنجاری خوردن، خوابیدن ، رفتار خودآزاری ، پرخاشگری و کج خلقی در کودکان اتیسم و کودکان دارای پیشینه اختلال زبانمورد بررسی قرار گرفت. همچنین روابط بین این رفتارها و زبان، بهره هوشی، شدت درخودماندگی ، علائم مرضی و افسردگی مورد آزمون قرار گرفت. رفتار نابهنجار خوردن، الگوهای غیرعادی خواب، کج خلقی، رفتارخودزنی به طور معناداری در کودکانی که رفتارهای نابهنجار بیش تری نشان می دادند به هوش غیرکلامی…

همه چیز راجب رفتار نابهنجار در کودکان اتیسم و کودکان دارای بیشینه اختلال زبان

چکیده با استفاده از گزارش والدین که برای آزمون این رفتارهای مشکل دار تدوین شده بود، فراوانی ،دوره، روابط بینی ، نابهنجاری خوردن، خوابیدن ، رفتار خودآزاری ، پرخاشگری و کج خلقی در کودکان اتیسم و کودکان دارای پیشینه اختلال زبانمورد بررسی قرار گرفت. همچنین روابط بین این رفتارها و زبان، بهره هوشی، شدت درخودماندگی ، علائم مرضی و افسردگی مورد آزمون قرار گرفت. رفتار نابهنجار خوردن، الگوهای غیرعادی خواب، کج خلقی، رفتارخودزنی به طور معناداری در کودکانی که رفتارهای نابهنجار بیش تری نشان می دادند به هوش غیرکلامی…

همه چیز راجب رفتار نابهنجار در کودکان اتیسم و کودکان دارای بیشینه اختلال زبان

چکیده با استفاده از گزارش والدین که برای آزمون این رفتارهای مشکل دار تدوین شده بود، فراوانی ،دوره، روابط بینی ، نابهنجاری خوردن، خوابیدن ، رفتار خودآزاری ، پرخاشگری و کج خلقی در کودکان اتیسم و کودکان دارای پیشینه اختلال زبانمورد بررسی قرار گرفت. همچنین روابط بین این رفتارها و زبان، بهره هوشی، شدت درخودماندگی ، علائم مرضی و افسردگی مورد آزمون قرار گرفت. رفتار نابهنجار خوردن، الگوهای غیرعادی خواب، کج خلقی، رفتارخودزنی به طور معناداری در کودکانی که رفتارهای نابهنجار بیش تری نشان می دادند به هوش غیرکلامی…

همه چیز راجب رفتار نابهنجار در کودکان اتیسم و کودکان دارای بیشینه اختلال زبان

روانشناسی نسل آینده

اتیسم,کودکان دارای بیشینه اختلال زبان,رفتار نابهنجار در کودکان اتیسم,
جملات ناب:
موضوعات
آرشیو مطالب
برچسب ها :

اتیسم

,

کودکان دارای بیشینه اختلال زبان

,

رفتار نابهنجار در کودکان اتیسم

,
همه چیز راجب رفتار نابهنجار در کودکان اتیسم و کودکان دارای بیشینه اختلال زبان

روانشناسی نسل آینده

چکیده

با استفاده از گزارش والدین که برای آزمون این رفتارهای مشکل دار تدوین شده بود، فراوانی ،دوره، روابط بینی ، نابهنجاری خوردن، خوابیدن ، رفتار خودآزاری ، پرخاشگری و کج خلقی در کودکان اتیسم و کودکان دارای پیشینه اختلال زبانمورد بررسی قرار گرفت. همچنین روابط بین این رفتارها و زبان، بهره هوشی، شدت درخودماندگی ، علائم مرضی و افسردگی مورد آزمون قرار گرفت. رفتار نابهنجار خوردن، الگوهای غیرعادی خواب، کج خلقی، رفتارخودزنی به طور معناداری در کودکانی که رفتارهای نابهنجار بیش تری نشان می دادند به هوش غیرکلامی پایین تر، درجات پایین تری از زبان بیانگر، کمبود شدید رفتارهای اجتماعی و رفتارهای تکراری گرایش داشتند.

هیچ ارتباط قابل ملاحظه ای بین تعداد رفتارهای نابهنجار و میزان درک یا توانایی زبان در گروه HLI  نبود.

هرچند داشتن رفتارهای نابهنجار بیش تر با افزایش رفتارهای محدود و تکراری در کودکان HLI ارتباط داشت.

رفتار های نابهنجار را می توان در دو گروه تقسیم بندی کرد: اختلال خوردن و خوابیدن که مستقل بودند و در زندگی زودتر شروع می شوند، و خودآزاری ، کج خلقی، پرخاشگری که دیرتر شروع می شوند و روابط بینی داشتند.نابهنجاری های خواب در بچه های (گروه ترکیب شده) همراه با تشخیص افسردگی ماژور رایج تر بود.

کلید واژه: اتسیم، اختلال زبان، خوردن، خوابیدن، رفتار خودآزاری، پرخاشگری، خلق، کج خلقی

رئوس مطالب:

1.     رفتار نابهنجار خوردن

2.     الگوهای نابهنجار خوابیدن

3.     رفتار خورآزاری

4.     پرخاشگری

5.     کج خلقی

6.     روش

6.1شرکت کننده ها

6.1.1 تشخیص اتیسم

6.1.2تشخیص اختلال زبان

6.2مقیاس ها

     6.2.1 بهره هوشی.

     6.2.2 زبان

   6.2.3نشانه های اتیسم

   6.2.4 رفتار انطباقی

   6.2.5 افسردگی

  6.2.6 رفتار نابهنجار

6.3 اعتبار یابی ABPQ

6.4 آمارها

7.نتایج

7.1شیوع رفتارهای نابهنجار

7.1.1رفتار نابهنجار خوردن

7.1.2 الگوهای نابهنجار خوردن

7.1.3رفتار خودزنی (SIB)

7.1.4 پرخاشگری

7.1.5 کج خلقی

7.2روابط بین رفتارهای نابهنجار

7.3روابط رفتارهای نابهنجار با شناخت، زبان و زمینه یابی اندازه گیری ها

7.4رفتارهای نابهنجار چندگانه

7.5 روابط بین شمار رفتارهای نابهنجار و شناخت، زبان و زمینه یابی اندازه گیری ها

8 بحث

سپاسگزاری ها

منابع

بچه های اتیسم رفتار های نابهنجار زیادی را نشان می دهند که علت اکثر آنها تشخیص داده نمی شوند که علت پریشانی های جدی برای کودک و خانواده است. عادت های غیر معمول خوردن ، الگوهای نابهنجار خوابیدن، کج خلقی و پرخاشگری به خود و دیگران رایج ترین رفتارهای نا بهنجار در این بین هستند.

به منظور دستیابی به یک فهم عمیق از رفتارهای نابهنجار در بافت اتیسم ، تویف کردن فراوانی و دوره این اختلالات و همچنین توضیح ارتباطشان با دیگران جنبه های کارکرد کودکان شامل زبان ، هوش و شدت علائم مرضی اتیسم اهمیت دارد، به منظور دستیابی به این هدف ما یک مصاحبه با والدین بچه های شرکت کننده در دو مکان گردهمایی برتری اتیسم(CPEA) در بوستون وsalt lake city ایجاد کردیم. با مرور بر مطالعات عمومی این رفتارها درکودکان شروع میکنیم.

1.     رفتارهای نابهنجار خوردن

رفتار نابهنجار خوردن به فراوانی در کودکان اتیسم رخ می دهد به طوری که در یک زمان به عنوان یک ملاک تشخیصی بود. رایج ترین مشکل تغذیه پرخوری انتخابی براساس بافت و نوع غذا است.دیگر نابهنجاری ها ، خوردن مجاوره ای و امتناع از خوردن هستند. یکی از دلایل رژیم های محدود آنها این است که  کودکان اتیسم ممکن  است تغذیه ی ناکافی داشته باشند.

البته ظاهر شدن امتناع کامل غذایی در کودکان اتیسم در مقابل دیگر ناتوانی های رشد یافته نسبتا کمیاب توصیف شده است رخ دادن آن ممکن است ناشی از مشکلات مربوط به معده و روده باشد. در یک مطالعه ی عامل های زمینه ساز مشکلات تغدیه در  کودکان از 26 کودک اتیسمی 3 نفر امتناع کامل غذایی را نشان دادند که هر 3 از برگشت معده رنج می بردند.

2. الگوهای نابهنجار خواب

مشکلات خواب در کودکان دارای ناتوانی های پیشرفته نسبت به نوع در حال رشد بچه ها رایج تر است. در بین کودکان دارای ناتوانی رشد مشکلات خواب در کودکان سنین پایین رایج تر است و باخودزنی ، پرخاشگری ، فریاد زدن، کج خلقی، عدم همراهی و رفتار تکانشی مرتبط است. تحقیقی مبتنی بر گزارش والدین اظهار می کند که کودکان اتیسم به احتمال بیشتری نسبت به  کودکان  دارای دیگر ناتوانی های ذهنی پیشرفته و کودکان بدون تشخیص اختلال رشد مشکلات خواب دارند.

از جمله مشکلات گزارش شده رایج تر ، مشکلات کاهش خواب، فراوان بیدار شدن در طول شب و در ابتدای صبح بیدار شدن هستند. مطالعات پلی سومنوگرافی اخیر تفاوت هایی را در خواب اتیسمی ها از نظر کمیت و کیفیت در مقایسه با کودکان سندروم داون نشان دادند. این طور فرض شده است که مشکلات خواب اتیسمی ها به برانگیختگی نابه جای مدار های عصبی که تحت کنترل خواب Remو non-Rem هستند.

3. رفتار خودزنی

رفتارخودزنی به طور وسیعی در کودکان دارای عقب ماندگی ذهنی بررسی شده است اما تحقیقات کمی روی بچه های اتیسم هدایت شده است. Meclintock در یک مطالعات Meta-Analysis روی رفتارهای چاش انگیز در افراد دارای ناتوانی های عقلانی دریافت که خودزنی با ارتباطات پرمعنی و پذیرا مرتبط است. در بین افراد دارای عقب ماندگی های ذهنی ویژگی های در خودماندگی ممکن است با میزان سرعت یا افزایش خودزنی مرتبط باشد. در بین افراد اتیسمی دامنه براورد شیوع بسته به بهره هوشی و دامنه سنی نمونه ها از 20% تا 71% متغییر است. شمارزیادی از مطالعات گزارش کرده اند که افراد اتیسمی  که عقب مانده ذهنی نیز هستند درجات بالایی از خودزنی را نسبت به افراد بدون عقب ماندگی ذهنی دارند. در کودکان اتیسمی درجات پایین تر بیانگری عملکرد زبان ، نمرات جدی تری در ارتباطات، رفتار اجتماعی و رفتار انطباقی حوزه مهارت های زندگی روزانه با افزایش خودزنی مرتبط است.

4. در کودکان دارای عقب ماندگی ذهنی پرخاشگری با جنس و سن و ارتباطات بیانی مرتبط است. گزارشات حکایت شده بسیاری از خشونت و پرخاشگری در مردم دارای اختلال بینایی اتیسم به خصوص سندروم آسبرگر وجود دارد اما گزارشات سازمان یافته کمتری درباب فراوانی و ویژگی های آن منتشر کرده اند. مطالعات محدودی اظهار کردند که بین کودکان عقب مانده ذهنی همراه با تشخیص اتیسم با شیوع بالاتر کج خلقی و پرخاشگری و ویژگی .یرانی ارتباط وجود دارد. اغلب مطالعات موردی خشونت را به کمبود در نظریه ذهن نسبت داده اند( یک فقدان همدلی و ناتوانی در درک نقطه نظر طرف مقابل ) با این حال این تفسیر بحث برانگیز است.   

5.کج خلقی

تحقیقات روی نوع پیشرفته کودکان نشان می دهد که کج خلقی در کودکان کم سن وسال تر رایج تر است و فراوانی آن با افزایش سن کم می شود. از آنجایی که اغلب تحقیقات روی رفتارهای مشکل دار افراد اتیسمی یا عقب مانده ذهنی بر روی پرخاشگری و ویژگی های ویرانگری تمرکز کرده اند مطالعات کلی به کج خلقی به طور اختصاصی در بچه ها ی اتیسم اشاره کرده اند. در یک مطالعه پرخاشگری روی افراد عقب مانده ذهنی ، کج خلقی با حضور پرخاشگری همبستگی بالایی داشت.

در دو مزالعه بررسی به ویژه کج خلقی همراه با دیگر رفتارهای ناسازگارانه ، تاثیرات سن، بهره هوشی و تشخیص اتیسم بررسی شد آنها تفاوتی در سن یا بهره هوشی در بین کودکان دارای کج خلقی یا عدم کج خلقی نیافتند. کج خلقی به طور معنی داری در کودکان اتیسم در مقایسه با کودکان دارای عقب مبنده ذهنی رایج تر بود. هیچ مطالعه ای به زمینه کج خلقی در کودکان اشاره نکرده است. اما تجربه بالینی اظهار می کند که کودکان اغلب هنگامی که یک تغییر در جریان عادی زندگیشان رخ دهد یا وقتی موضوع یا فعالیت مطلوب آن ها انکار شود، علاقه مند تر به داشتن کج خلقی هستند.

 

هدف اين تحقييق توصيف رفتارهاي استثنايي ، نا بهنجار و نا سازگار در بافت اتيسم است.توصيف وپيشرفت و تحول روابط بيني اين رفتارها ممكن است سرنخ هايي درباره ي سبب شناسي شان ونقشي كه علائم اتيسم در بروزشان ايفا مي كند را ارائه مي دهد . به علاوه اين تحقيق تلاش مي كند تا اختصاص يافتگي رفتارهاي ناسازگار در رابطه با اختلالات بينائي اتيسم را تعيين كنند.به منظور پاسخ به اين اين پرسش ، ما شيوع اين رفتارها را در بيماران مبتلا به اختلالات بينائي و كودكان مبتلا به لغزش هاي زباني مقايسه كرديم . كودكان مبتلا به اختلالات بينائي و كودكان مبتلا به لغزش هاي زباني هردو عيوب ارتباطي كه ممكن است در اين رفتارها سهم داشته باشند را دارا مي باشند.هدف ما از مقايسه ي اين دو گروه تعيين اينكه كدام رفتارهاي نابهنجار مربوط به اين عيوب ارتباطي هستند، مي باشند و كدام شان مربوط به ديگر علائم اتيسم يا ديگر آسيب هاي رواني همراه با مريضي مي باشند، است.

6 .1. شركت كننده ها:

شركت كننده ها در اين تحقيق شامل 107 كودك ( 39 نفر سابقه ي لغزش هاي زباني و 67 نفر با اختلال بينائي اتيسم). همه ي كودكان در مكاني به عنوان قسمت بزرگتر پروژه مورد آزمايش و به كار گرفته شده بودند. كودكان در هر دو گروه سني از 4 سال و 2 ماه تا 14 سال و 2 ماه بودند.

6. 1 .1.تشخيص اتيسم: در ابتداي تحقيق اتيسم توسط متخصصان كلنيكي معيارهاي DSM مورد تشخيص واقع قرار گرفتند. كودكان با ديگر شرايط پزشكي و ژنيتيكي (مثلا تصلب بافت) مورد بررسي نبودند.

6. 1 .2 . تشخيص لغزش هاي زباني :همه ي كودكان در گروه لغزش ها ي زباني سابقه ي تاخير زباني و لغزش زباني (مبني بر گزارش والدين ) داشتند و شركت كننده ها در مداخله زباني يا سخنراني حرفه اي حضور داشتند.

كودكان با لغزش هاي زباني زير آستانه ي اتيسم امتياز آوردند. كودكان در اين تحقيق از يك تنوع منابع ارتباطي ( شامل گروه هاي خانواده ،‌تشكيلات بچه هاي اتيسمي يا لغزش هاي زباني ، مدرسه ها و ديگر برنامه هاي آ موزشي كه با اين جمعيت سر و كار دارند) ، به كار گرفته شدند. همه ي كودكان در اين تحقيق چند زبان عملكردي داشتند . حضور مشكل هاي رفتاري عاملي در شركت كننده هاي به كار گرفته نشده بود.

6 .2 :سنجش ها:

6. 2. 1 ضريب هوشي :عملكرد شناختي با استفاده معيار هاي توانايي افتراقي قبل از مدرسه يا سنين مدرسه مورد بررسي قرار گرفته بود.

6 . 2. 2 زبان:توانايي زباني براي زبان بياني ، پذيرا و تست كلمه ي ابزاري براي واژگان پر معني مورد سنجش قرار گرفته بود .

6. 2. 3: علائم اتيسم:

شدت كمبود هاي اجتماعي و ارتباطي و رفتارهاي تكراري ومحدود مورد سنجش قرار گرفتند.

6. 2. 4 :رفتار سازگار:

شكل مصاحبه ي ملاك ها ي رفتار سازگار با يك والدين اجرا شده بود .

VABS  مهارت ها را در چهار حوزه ارزيابي مي كنند. ( مهارت هاي حركتي ، مهارت هاي ارتباط ،‌مهارت هاي زندگي روزمره ، مهارت هاي اجتماعي كردن)

6. 2. 4: افسردگي:

به منظور بررسي حضور افسردگي برنامه اي براي اختلال هاي موثر و اسكيزوفرن استفاده كرديم.

6 . 2. 6:رفتار ناسازگار:

 پرسشنامه ي الگوهاي رفتار ناسازگار يك مصاحبه ي والدين است كه براي اين پروژه گسترش پيدا كرده است.SF،JL  به صورت گروهي اين ابزارها را مبني بر تجربه ي كلنيكي با اين رفتارها در بچه هاي مبتلا به اتيسم گسترش دادند.پرسش نامه بر رفتارهايي كه اغلب براي بچه هاي اتيسمي مشكل ساز هستند تمركز مي كنندكه شامل اينها مي شوند:مشكلات خواب، مشكلات خوردن ،‌رفتارهاي خود آزاري كج خلقي ،‌خشم.

رفتارها حداقل بايد سه ماه حضور داشته باشند تا به عنوان رفتار فعال شناسايي شوند. والدين سن بچه در سالهايي كه رفتار شروع و سني كه اين رفتار خاتمه يافت را گزارش كردند.علائم مربوط به تحول و پيشرفت رفتار نيز بررسي شد. والدين بايد بتوانند فقط يك دوره ي سني براي سن بروز را نسبت به بيماري گرفته و گردآوري كنند.

تعاريف براي هر رفتار در 1Tمطرح شده اند.  

تعريف رفتارهاي غير طبيعي بررسي شده:( جدول)

 رفتار خوردن بی قاعده:

خودداری غذایی، انتخابی شدن غذا، رفتارهای غیرمعمول یا تشریفات همراه شده با زمان غذا.

الگوی خواب نابهنجار:

بی خوابی اولیه، بیخوابی میانی، بی خوابی پایانی، به خواب رفتن مشکل دار، دوره های بیداری در طول شب، بیداری سحرخیز.

رفتار خودآزاری:

محکم زدن سر، ضربه زدن افراد يا خودش، گاز گرفتن افراد يا خودش

خشم:

ضربه زدن، لگد زدن، گاز گرفتن، نیشگون گرفتن دیگران

 

 

کج خلقی:

 

گریه کردن، سرکوبیدن، فریاد زدن در پاسخ به بعضی محرکهایی مانند تغییر در فعالیت

 

 

تحليل اين اطلاعات براي اين تحقيق مبني بر 101 پرسشنامه كه توسط 63ASD ، HIL 38 كامل شده بودند.براي تحليل هايي كه شامل مقايسه هاي بين كودكان ASD و HLI  و گروه هاي فراهم شده در يك سن وNVIQ نياز بودند. اين روش به استثناي نه كودك با عملكرد پايين همراه با ASDاز تحليل هاي مورد كنترل منتهي مي شود.اين مقايسه ها شامل 54 كودك ASD و 38 كودك HIL مي شدند.اين دو گروه تفاوت معنا داري در سن يا ضريب هوشي غير كلامي همان طور كه  T2نشان مي دهد، نداشتند.

6.3: اعتبار پرسش نامه ي الگوي رفتار غير معمولي با مقايسه ي گزارش والدين مبني بر حضور يا عدم حضور رفتارها در ABPQ با گزارش والدين با رفتار هاي مشكل يكسان در مصابحه هاي  ADI-R و VABS مورد بررسي قرارگرفتند.اين مصابحه ها در يك ملاقات متفاوت حداقل يك ماه از زمان ABPQسمورد كنترل و اداره قرار گرفته بودند.. تعداد كودكان در هر ارزيابي اعتبار تعداد در كل نمونه براي اطلاعات افرادي كه در دو سنجش موجود بودند و اطلاعاتي كه درT3 موجود هستند را ارائه مي دهد.

جدول ها مورد محاسبه قرار گرفته بودند تا درصد توافق بين پاسخ هاي والدين بر هر يك از ده سنجش به كار رفته براي اعتبار ABPQ  راتعيين كنند. آمار كاپا براي تعيين اينكه آيا درصد توافق به طور معناداري بزرگتر از آنچه كه تصادفي پيش بيني شده بود ، باشد، مورد استفاده قرار گرفت.درصد توافق بين 70 تا 81 درصد درجه بندي شد و كاپا آمار  از 385% تا 599% درجه بندي شد.

ارزيابي اعتبار پرسش نامه ي رفتار نابهنجار والدين

بنابراين ارزيابي مقايسه ي پاسخ هاي مثبت بر Vineland با رفتارهاي رايج در ABPQ را شامل مي شود.

تحليل هاي Chi-square    براي ارزيابي تفاوتهاي گروه در تعدد هر يك از رفتار ها مورد استفاده قرار گرفت . تحليل Chi-square  I براي ارزيابي تفاوت در شيوع افسردگي در كودكان مبتلا به مشكلات خوابو بدون مبتلا به مشكلات خواب مورد استفاده قرار گرفت.فقط آن كودكاني كه ارزيابي KSADS و ABPQ   كامل كرده بودند مشمول اين تحقيق بودند.

را تحليل chi-square مورد استفاده قرار گرفت تا تفاوت های گروه را در کل تعداد رفتارهای نابهنجار حاضر تعیین کنند. تحلیل های این گروه با گروه یکسان مورد مقایسه قرار گرفته بودند. همبستگی های برای ارزیابی رابطه هر رفتار نابهنجار با شناخت، زبان و شدت میزان ها در کودکانASD مورد استفاده قرار گرفته بود. به علاوه رابطه بین تعداد رفتارهای نابهنجار ، شناخت و زبان و شدت سنجش های مشاهده شده در هر دو گروه با همبستگی اسپیرمن مورد بررسی و آزمایش قرار گرفته بود. آماركرمر برای ارزیابی روابط بین 5 رفتار مورد استفاده قرار گرفته بود. این آمارشدت chi-square را تعديل كردوموجب شدروابط بین رفتارهای متفاوت مورد مقایسه واقع شوند. تعداد هر رفتار نابهنجار بین ASDوHLI را ارئه می دهد. همه ی رفتارهای غیرعادی بررسی شده در این تحقیق به طور متعدد تری در کودکان  مبتلا بهHLI نسبت به کودکان مبتلا به ASD اتفاق افتاده بود. تفاوت در تعدد برای رفتار خوردن نابهنجار معنادار بود. الگوهای خواب غیرعادی، کج خلقی، رفتار خودآزاری. این گروه ها در تعدد خشم به طور معنادار متفاوت نبودند.   T1سن بروز هر رفتار راو نسبت بچه هایی که هر رفتار را داشتند ارائه می دهدو نسبت بچه هایی که در رفتارشان درزمان تحقیق مقاومت نشان دادند.

T4: مقایسه تعدد هر رفتار نابنهجار در بچه های مبتلا بهHLIوASD  را نشان مي دهد. سن بروز و درصد تاثیر گذاشته بر هر رفتار: شامل همه بچه هاي معين  در  ABPQمي شوند. فقط شامل آن کودکان 6 ساله و بزرگتر ها تاثیر و اطلاعات نداشتند. این اعداد اطلاعات مربوط به رفتار گذشته و حال را ارئه می دهد.

 

1. 1. 7)رفتار غذايي غير معمول

 رفتار غذايي غير معمول در بيش از سه چهارم كودكان مبتلا به اتيسم گزارش شده است در حالي كه تنها در %16 كودكان مبتلا به HLI  ديده شده است .عمده ي مشكلات خوردن در بين كودكان مبتلا به اتيسم ،ترجيه كودك به غذاهاي خاص(%58)و دامنه ي كم استفاده اي  از غذاها (%63)را شامل مي شود.به عقيده ي والدين،بيش از %30كودكان مبتلا به اتيسم ترجيح غذايي مبتني بر بافت نشان دادند،در حالي كه %14 به رنگ حساس بودند وتنها%16 ترجيحات مبتني بر مزه را نشان دادند.

مشكلات معمولا در اولين سال زندگي شروع مي شود وتقريبا همه ي كودكاني كه مشكلات خوردن دارند قبل از سه سالگي شروع به بروز اين رفتارها مي كنند.اكثر(%88)اين كودكان ،اين رفتارها را تا زمان معاينه و مصاحبه نيز به همراه دارند.

 

تصوير1.سن تراكمي شروع بروز رفتارهاي غير معمول در كودكان مبتلا به اتيسم(به %)

 

2. 1. 7)الگوهاي نابهنجار خواب

بيش از دو سوم كودكان مبتلا به اتيسم تجربه الگوهاي نابهنجار خواب را داشتند.

هر كدام از "بي خوابي اوليه"و"بي خوابي مياني" در بيش از نيمي از كودكان مبتلا به اتيسمي، كه اختلالات خواب داشتند رخ داده بود.

"بي خوابي پاياني"كمترين فراواني گزارش شده را دارا بود ،%12 از كودكان داراي اختلال خواب مبتلا به اتيسم،اين مشكل را داشتند.در %80 آزمودني ها ،والدين گزارش دادند كه مشكلات خواب پيوسته بوده تا ناگهاني.

مشكلات خواب به ويژه در اولين يا دومين سال زندگي شروع شد(جدول 5 وتصوير2رانگاه كنيد)ودر مورد%60 آزمودني ها تا زمان مصاحبه ادامه يافت.تقريبا%40 كودكان مبتلا به HLI الگوهاي نابهنجار خواب داشتند.بي خوابي اوليه ومياني هر كدام تقريبا در نيمي از آزمودني ها رخ داده بود ،در حالي كه درصدي از بي خوابي انتهايي در هيچ يك از كودكان گروه اختلال زبان نبود.

وقوع اختلالات خواب در كودكان مبتلا به اتيسم و مبتلا به HLI (به طور تركيبي)،به طور معنا داري با وجود افسردگي رابطه داشت.كه با استفاده از  KSADS تشخيص داده شد،%32كودكان داراي الگوهاي غير معمول خواب،مبتلا به افسردگي نيز بودند؛ در مقايسه با %13 ازكودكاني كه الگوهاي غير معمول خواب نداشتند ولي افسردگي داشتند.

 

تصوير2.سن تراكمي شروع بروز الگوهاي نابهنجار خواب در كودكان(به%)

 

3. 1. 7)رفتار خودآزاري

خودآزاري در تقريبا يك سوم كودكان مبتلا به ASD  وجود داشت.انواع مختلف آن اينطور توصيف شدند :كوبيدن سر(%65)، خود زني (%50)و گاز گرفتن خود(%30) . تنها پنج نفر از بيست كودك داراي خودآزاري ،بيش از دو نوع متفاوت از اين رفتار را نشان دادند.همانطوري كه در جدول 5 و تصوير 3 نشان داده شده، بروز رفتار خودآزاري در طول سالهاي نوپايي به اوج خود رسيد.اين رفتار در %60 آزمودني ها تا زمان مصاحبه ادامه يافت.

در گروه داراي اختلال زبان، 4 كودك، پيشينه اي از رفتار خودآزاري داشتند كه تا زمان مصاحبه ،ادامه يافت .

در گروه داراي اختلال زبان، 4كودك، پيشينه اي از رفتار خودآزاري داشتند كه تا زمان مصاحبه در هر 4 كودك به پايان رسيد.

 

تصوير3. سن تراكمي كودكان داراي رفتار خودآزاري (به %)

 

 

4. 1. 7)پرخاشگري

با وجود اينكه پرخاشگري در كودكان مبتلا به  ASD(%38)در مقايسه با كودكان مبتلا به HLI (%21)،فراوانتر است ،اما اين تفاوت معنا دار نيست .

بيش از سه چهارم كودكان مبتلا به ASD كه رفتار "پرخاشگري"نشان دادند؛اين رفتارها را هم در منزل هم در خارج از منزل نشان دادند. هدف اين رفتار پرخاشگرانه ،عمدتا والدين (%88) وبرادر يا خواهر (%75) بود. با اين وجود در %70 آزمودني ها معلم هم هدف پرخاشگري بود .در واقع در همه ي آزمودني ها (%92)،پرخاشگري در مقابل بيش از يك شخص بود. مانند خودآزاري ،بالغ بر نيمي از كودكان ،وقوع رفتار پرخاشگري را در طول سالهاي نوپايي داشتند؛اگر چه كه تا سن 5 سالگي نيز ادامه يافت. 8 نفر از كودكان مبتلا به HLI پرخاشگري، نشان دادند. 5نفر از آنها پرخاشگري را هم در منزل وهم در مدرسه نشان دادند. اكثريت كودكان مبتلا به HLI در مقابل والدينشان (N=6) و خواهرو برادرشان (N=5) پرخاشگر بودند. يك كودك HLI در مقابل ساير خويشان وساير مراقبت دهندگان ويك كودك در مقابل معلم خود پرخاشگر بود.

 

تصوير4. سن تراكمي وقوع،در كودكان داراي رفتار پرخاشگري (به %)

 

 

7.1.5)كج خلقي

شيوع كج خلقي به طور معناداري در گروه ASD بيشتر بود.

تقريبا %70 كودكان مبتلا به اتيسم يك دوره ي كج خلقي شديد را چه در گذشته وچه در حال تجربه كرده بودند.

براي %60 از اين كودكان ،كج خلقي پايه ي روزانه داشته و در طول زماني كه آنها حضور داشتند يك مشكل پيوسته (ونه ناگهاني) بوده است.

%20 از كودكان ASD در يك سالگي ؛ %40در دو سالگي ونيمي از آنها در سه سالگي كج خلقي رابروز دادند. حدود %8 اين كودكان بعد از 5 سالگي بروز دادند. سن خاموشي بيماري گوناگون بود اما بيش از نيمي از كودكان تا زمان مصاحبه نيز كج خلقي را تجربه كردند. تقريبا در يك چهارم كودكان مبتلا به اختلال زبان، كج خلقي وجود داشت. در همه ي اين نمونه ها ،اين رفتارهاي مشكل دار تا زمان مصاحبه باقي ماندند.

 

 

تصوير5.سن تراكمي بروزكج خلقي در كودكان(به%)

 

7.2)روابط ميان رفتارهاي غير معمول

روابط برآورد شده بين رفتارهاي نابهنجار در جدول 6 نشان داده شده اند. اين روابط براي بروز رفتارها(در گذشته يا حال)در طول زندگي كودك(گروه   ASD HLI, به طور تركيبي)محاسبه شده است.

همه ي رفتارهاي تند(خودآزاري،پرخاشگري وكج خلقي)به طور معنا داري با يكديگر ارتباط داشتند.

رفتار غذايي غير معمول فقط با كج خلقي ارتباط داشت.

 

جدول 6:روابط بين 5 رفتار محاسبه شده با استفاده از تست آماري  Cramer

 

 

7.3)روابط بين رفتارهاي نابهنجار با شناخت،زبان ودقت سنجش.

 

همبستگي دو رشته اي نقطه اي براي سنجش روابط بين رفتارهاي نابهنجار با شناخت وزبان و اندازه گيري درجه شدت اتيسم مورد استفاده قرار گرفت. نظر به اينكه تعداد خيلي كمي از كودكان گروه HLIاين رفتارها را نشان دادند،اين تحليل ها تنها براي كودكان مبتلا به اتيسم كامل شد.

 

 

همانطوري كه در جدول 7 نشان داده شده،پرخاشگري تنها رفتاري است كه ارتباط معنا داري با شناخت واندازه گيري هاي زباني نشان داد .خودآزاري با زبان بياني در ارتباط بود.پرخاشگري تنها رفتاري بود كه با هر علامت اتيستيك ارتباط معناداري نشان داد. ارتباط معناداري بين وجود پرخاشگري ونمرات  رفتار تكراري(كليشه اي )محاسبه ي عددي،بر روي ADIوجود داشت.

 

جدول7:ارتباط بين IQ واندازه گيري هاي زباني با وجود رفتارهاي غير معمول در كودكان اتيستيك –آنطور كه با همبستگي دو رشته اي نقطه اي سنجيده شده است.

 

نمرات خرده مقياس IQتنها براي كودكاني كه در گروه همسطح DAS مورد آزمون قرار گرفتند در دسترس مي باشد؛ 59كودك در گروه همسطح NVIQ و58 نفر در VIQ .

 

 

 

 

7.4)رفتارهاي غير معمول چندگانه

نمره ي كلي رفتارهاي نابهنجار (بين0 و 5)براي هر كودك محاسبه شد.اين محاسبه ي كلي،هر رفتاري را كه والدين گزارش دادند (در گذشته يا حال) شامل مي شد.تصوير6، الگوي رفتارهاي چند گانه را براي كودكان مبتلا به ASD و HLI نشان مي دهد.تفاوت معناداري بين گروه هاي همتا،در تعداد كلي رفتار هاي نابهنجار وجود دارد.

%98 كودكان مبتلا به اتيسم حداقل يك رفتار نابهنجار را گزارش كردند . در حقيقت،اكثريت دو يا سه تا از چنين رفتارها را نشان دادند وتقريبا %13 هر 5 مشكل را تجربه كردند. در مقابل يك سوم كودكان مبتلا به اختلال زبان هيچ رفتار نابهنجاري نداشتند و اكثريت تنها يك يا دو رفتار داشتند.هيچ كودكي در اين گروه،هر 5 رفتار غير معمول را نداشت.

 

تصوير6 :تعداد كلي رفتارهاي غير معمول گزارش شده براي كودكان مبتلا به ASDوHLI.

 

7.5)ارتباط  تعداد رفتارهاي نابهنجار با شناخت،زبان و دقت سنجش.

در 101كودك مورد مطالعه قرار گرفته(اتيسم وHLIبه طور تركيبي)تعداد كلي رفتارهاي نابهنجار به طور معكوسي با شناخت وسنجش هاي زباني ارتباط داشت.

به علاوه تعداد رفتارهاي استثنايي كه در طول زندگي يك كودك ديده شده به افزايش كمبود اجتماعي و ارتباطات همچنين افزايش محصور شدن رفتارهاي تكراري كه توسط ADI اندازه گيري شده است مربوط بود.

كودكان مبتلا بهASD همراه با رفتارهاي استثنايي بيشتر بهداشتن نمره NVIQ سطح پايينتر زبان بيانگر كه توسط آزمون EVT اندازه گيري شده گرايش دارند اما نه زبان پذيرا. به علاوه اين كودكان افزايش كمبودهاي اجتماعي و افزايش بيشتر رفتار تكراري را نشان داده اند . رابطه بين تعداد رفتارهاي استثنايي و كمبودهاي اجتماعي دركودكان مبتلا به ASD با اهميت نيست. هيچ رابطه اي بين تعداد رفتارهاي استثنايي و توانايي هاي شناختي و زباني اندازه گيري شده در گروه HLI.وجود ندارد . اگر چه يكرابطه بين تعداد رفتارهاي خاص و رفتارهاي تكراري ديده شده در كودكان دچار HLI وجود دارد.

8)بحث

دراين بررسي ما از والدين كوكان اوتيسم يا پيشينه HLI حدود5رفتاري كه بين كوكان مبتلا به اوتيسمعادي هست را خواستيم . 4 تا از اين 5 رفتار (يعني:رفتار استثنايي خوردن ،الگويخواب غير طبيعي،كج خلقي، و رفتار خودآزاري)بيشتردركوكان مبتلا به اوتيسم نسبت به آنهايي كه دچار HLIهستند رايج بود.

اندازه گيري خشم در كودكان ASD افزايش يافته بود اما در گروه تفاوت با اهميت نبود. اين ممكن استكه تفاوت هاي بين گروها غير از تشخيص از جمله IQ كلامي و عملكرد زبان بيانگر و تكراري ممكن است در اين يافته ها دخالت داشته باشد . سرانجام در گروهASD اگرچه نمره هاي هم ارز آزمونهايVIQ ,PPVT ياEVT وابستگي مهمي با وجود اين چهار رفتار ندارد با يك استثنا آزمونEVT و رفتار خودآزاري.

مقايسه كودكان مبتلا به ASD با كودكان دچار اختلال رشدي متفاوت در رابطه با زبان اختصاص يافتگي ميزان افزايش يافته رفتارهاي غير طبيعي در اوتيسم گزارش شده است.علاوه بر اين ميزان افزايش چهار  رفتار غير عادي شخص، كودكان مبتلا به اوتيسم رفتارهاي غير عادي را در مقايسه با كوكان مبتلا به HLI به طور معناداري دارا ميباشند. چرا اين رفتارهاي غير عادي مانند خوردن ،خوابيدن ،هيجان و خودآزاري به طور متضادگونه در رابطه با اوتيسم اتفاق مي افتد؟چرا آنها به طور مكرر با هم اتفاق مي افتد ؟

اين پنج رفتار را مي توان با توجه به عاملهايي كه شامل سن شروع ، ارتباط با شناخت و زبان و بين رابطه اي است به دو گروه تقسيم كرد . اولين گروه از مشكلات خوردن و خوابيدن تشكيل شده است. ناهنجاري هاي خوردن و خوابيدن بروز زود هنگام دارند،اغلب در طول سال اول زندگي. اگر چه، اين دو رفتار با يكديگر(داشتن خواب ضعيف ،داشتن خوردن غير عادي را افزايش نميدهد)يا با سه رفتار ديگر ارتباطي ندارد. به علاوه رفتار با IQ يا توانايي زبان دركودكان مبتلا به ASD رابطه اي ندارد.

در برابرمشكلات خوردن و خوابيدن، رفتار خودآزاري، پرخاشگري و كج خلقي به دير آغازي گرايش دارد، بعد از دومين يا سومين سال تولد و در بعضي كودكان آنها بعد از پنج سالگي شروع مي شود. اين سه رفتار ارتباط معناداري با يكديگر دارند احتمال هم پوشي علل را مطرح ميكنند. اگرچه اين سه رفتار رابطه يكساني با شناخت و معيارهاي زبانينشان نداده اند. رفتار پرخاشگرانه با هوش غير كلامي پايين و نمره هاي هم ارز زبان بيانگر و پذيرا مرتبط است. اين يافته احتمال اينكه پرخاشگري گاهي اوقات مربوط به ناتواني بچه ها براي بيان افكار و آرزوهايشان ميشود مطرح ميكند. كج خلقي ارتباط معناداريبا شناخت يا معيارهاي زباني نشان نميدهد. اين ممكن است به روشي كه رفتارها را پرسيديم و يا ابزارهاي والدين براي مديريت رفتارها مربوط باشد. رفتارخودآزاري رابطه اي را با معيارهاي شناختي نشان نداد اما ارتباط معناداري با زبان بيانگر داشت اين يافته ها شبيه به همانهايي كه توسط McClintock و همكارانش يافت شده اند به جز  آنها يك رابطه بين آزمون SIB و زبان پذيرا يافته اند كه ممكن است به خاطر تحليلهاي آنها كه شامل دامنه وسيع كودكان است باشد.

سن بروز رفتارهاي غير عادي در كوكان مبتلا به ASD خيلي زود بود والدين گزارش كردند كه رفتارهاي خوردن و خوابيدن غير عادي بروزشان در تولد در 20 الي30%كودكان مبتلا بهASD  بود بهسن بروز اين مشكلات قبل از بروز رشد مغز و سر نابهنجار گزارش شده است و قبل از گروه هسته هاي نشانه براي تشخيص ASD كه لازم است، معمولا حاضر است. سال اوليه در بروزرفتارهاي غير عادي مطرح ميكند كه ممكن است آنها سرشتي در طبيعت باشد،يعني احتمالا نشانه هاي اوليه رفتار بي قاعده يا منفي كه ممكن است در اقليت كودكان مبتلا به ASD در طول اين دوره ي اوليه رشدي يافت شود. اگر چه رفتارهاي غير عادي خوردن و خوابيدن الگوهاي مشابه درسال بروز را دارد همانطور كه در بالا ذكر شد آنها هيچ ارتباطي با يكديگر ندارند اين يافته ها مطرح ميكند كهسبب شناختي عوامل يا شايد ناهنجاريها مغزي با خوابيدن و خوردن غير عادي مرتبط است ممكن است متفاوت و مستقلانه با اوتيسم همكاري داشته باشد. بلافاصله بعد از بروز زود هنگام مشكلات خواب و خوردن در كودكان ASD رفتارهاي شديد كج خلقي بروز مي كند . كج خلقي در 40% كودكان ASD 2 ساله رخ داده است همانطور كه بين كودكان عادي هم يافت شده است . اما مدت زمان ماندگاري كج خلفي در كودكان مبتلا به ASD طولاني تر است و بروز رفتار تا سنين 11 سالگي دراين نمونه ادامه داشته است . كج خلقي با رفتارهاي غير عادي خوردن ارتباط دارد اما با رفتارهاي غير عادي خوابيدن ارتباط ندارد.

تعداد رفتارهاي غير عادي حاضر در كودك مورد نظر همبستگي منفي با IQ و عملكرد هاي زبان درنمونه تركيب شدهكودكان مبتلا به ASD و HLI دارد . كودكان مبتلا به رفتارغير عادي تر به داشتن نمره IQ پايين تر و عملكرد پايين تر زبان بيانگر و پذيرا گرايش دارند . كودكان ASD با رفتارهاي غير عادي تر به داشتن نمره پاين تر NVIQ و زبان بيانگر كمتر گرايش داشتند. اين نا ممكن بود از اطلاعات ما تعيين شود اگر شناخت و عملكرد هاي زباني كم به افزايش تعداد رفتارهاي غير عادي منجرشود اگر رفتارهاي غير عادي چندگانه كه باهم اتفاق مي افتند با رشد نمرهIQ و عملكردزبان مداخله كنند يا اگر سومين عمل تعداد رفتارهاي غير عادي را افزايش دهد و نمره IQ و عملكرد زبان را كاهش دهد.

تعدادرفتارهاي غيرعادي تنها به شدت كمبود اجتماعي و ارتباط به همراه رفتارهاي تكراري و محدود در تركيب كودكان مبتلا بهASD وHLI مرتبط بود. اين با يافته هاي ما كه اين رفتارهاي غير عادي در كودكان مبتلا به ASD رايج تر هستند همسان بود درگروه ASD شمار رفتارهاي غير عادي با شدت كمبود اجتماعي و رفتاري تكراري مرتبط بود اما چرا آنها مرتبط هستند مبهم است.

خواب ناهنجار مستلزم توجه خاص هست. اختلال خواب به طور منظم با افسردگي در نوشته ها پيوند يافته است. هر چند اين ارتباط در نوشته هاي اوتيسم آدرس داده نشده است. اغلب تحقيقات متغيرهاي رفتاريو روانشناختي را بررسي ميكنند بدون در نظر گرفتن نقشي كه افسرگي ممكن است بازي كند.

در اين تحقيق ما يك رابطهبين ناهنجاري خواب و سابقهي افسردگي بالا كه سالها بعداز بروز مشكلات خواب تشخيص داده شده بود در كودكان و بزرگسالان مبتلا به ASD يافتيم . اين، اهميت درماني و مفهومتحقيقات بالقوه براي كودكان مبتلا بهASD دارد. يك احتمال هست كه مشكلات خواب درتعداديكودكان خيلي كوچك مبتلا به اوتيسم و بعدا نماياندن افسردگي ادامه دار در آسيب شناسي رواني رشدي است . بر خلاف نوشته هاي مبني بر انواع اختلالات رشدي هيچ رابطه اي بين ناهنجاريها خواب و خودآزاري با پرخاشگري درنمونه ي ما از ASD و كودكان ناتوان زباني وجود نداشت.

 بروز اوليه، شدت، مقاومت تحول، و همراهي مكرر رفتارهاي غير عادي به توجه واضح تر ما اين مسئله كه دوران كودكي كودكان مبتلا به اوتيسم پر تنش تر و مشكل سازتر است، منجر ميشود.

 بررسي علل و تاثيرات اوليه رفتارهاي خوردن و خوابيدن غير عادي و كچ خلفي مشكل است زيرا بروز آنها اغلب قبل از سني است كه ASD ها ميتوانند به طور قابل اعتمادي تشخيص داده ميشوند به علاوهرفتار غير عادي همانطور كه فهميديم، مشخص نيستند. توسط خودشان آنها ممكن است در شناسايي كودكان در خطر رشد ASD مفيد نباشند ممكن است زمانيكه اين رفتار ها با هم اتفاق ميافتند با نمايشگرهاي رفتاري زود رس ناهنجاريها كيفي اجتماعي و رشد ارتباط و تمايل به رفتارهاي كليشه اي و تكراري آنها ممكن است در شناسايي زودرس كودكان مبتلا به ASD نقش داشته باشد.

تحقيق ما به يك پروژه كاوشي متمايل بود بنابراين چندين محدوديت دارد اين تحقيق يك پرسشنامه بازنگرانه بود كه به طور وحشتناكي برحافظه والدين بستگي دارد.

مصاحبه كننده ها در تشخيص شركت كنندگان دقت عمل به خرج دادند و نمونه ها به طور تصادفي انتخاب نشده بودند آزمودني ها لازم بود زبان كافي براي شركت در چند آزمون روانشناختي داشته باشند و اين نيازمنديها دامنه هاي محدود IQ و زبان و نتيجه داد. به عنوان نتيجه ارتباط رفتارهاي غير عادي و IQ و معيارها يزباني ممكن است كه به آن شدت كه آنها در نمونه ي غير منتخب باشد، نيست. نمونه هاي بزرگتر آزمودنيها كه در IQ و تواناييهاي زباني متفاوت تر ساخت قدرت كشف ارتباط بين رفتارهاي غير عادي و IQ و عوامل زباني را افزايش ميدهند. در اين تحقيق ما روي بروز و رخداد رفتارهاي غير عادي در كودكان 14 ساله يا كوچكتر تمركز كرديم. اين ممكن بود كه بروز رفتارهاي غيرعادي در برخي افراد مبتلا به ASD بعد از 14 سالگي باشد . سرانجام اگر چه يافته هاي تحقيق ما مهم به نظر ميرسند اما نياز به تكرار درنمونه ها ي مستقل دارند تا قبل از پايان استوار بتوانند ممتد شوند.

نظرات

نام
ایمیل (منتشر نمی‌شود) (لازم)
وبسایت
:) :( ;) :D ;)) :X :? :P :* =(( :O @};- :B /:) :S
نظر خصوصی
مشخصات شما ذخیره شود ؟ [حذف مشخصات] [شکلک ها]
کد امنیتیرفرش کد امنیتی